۱۳۸۹ آبان ۲۱, جمعه
۱۳۸۹ آبان ۲۰, پنجشنبه
با این صدقه دولت چی بخریم بهتره؟
فرض کنیم یه روزی دولت اجازه برداشت این صدقه رو به ملت داد اونوقت چی بخریم بهتره؟
همه علما و آقایون دارن مردم رو چیز فهم میکنن که ملت نرین با این پول هنگفت مصارف غیر ضروری کنین فقط چیزای ضروری بخرین.
نظر شما رو نمیدونم اما من که میگم کاندوم بخریم که یه نسل بدبخت گدای توسری خور عین خودمون تکثیر نکنیم!
۱۳۸۹ آبان ۱۶, یکشنبه
بیدار شو ای ایرانی از خواب دراز 1400 ساله
وطن نام تو نام نامداران / همه فصل تو بادا نوبهاران / وطن سبزی سپیدی سرخگونی / مبادا دشمنت را جز زبونی...
بیدار شو ای ایرانی از این خواب دراز 1400 ساله ، تو چه کردی با میراث کوروش، کجاست فر ایرانی؟ کجاست سرزمین داریوش و آریوبرزن و آرش؟ کجاست درفش کاوه؟ کجاست بزرگ پهلوان رستم دستان؟
چه کردی با زبان پارسی؟ کجاست شاهنامه فردوسی؟ بیدار شو از این خواب دراز ، از این رویای نئشگی ایرانی. بیدار شو و ببین که ایران ویران شده اسیر نامردمان تازی پرست شده. بیدار شو و ببین چطور جشن های هر ماهه تبدیل به عزاداری اسطوره های عرب شده.
بیدار شو که هویتت را انکار میکنند، گذشته را دزدیده اند و حالت را چپاول کرده اند و فردایت را سیاه رقم میزنند . بیدار شو و ببین که تازی چطور بر تو ترکتازی می کند. از سرمایه تو فراخ میشوند و تو را انکار می کنند . بیدار شو که ققنوس وطن اشک میریزد، بیدار شو...
۱۳۸۹ آبان ۱۵, شنبه
آقای کوثر نظرتان در مورد اعتصاب غذای نسرین ستوده چیست؟
آقای نیک آهنگ کوثر ، کاریکاتوریست یا کارتونیست هجرت کرده از ایران به خاطر فشارهای مضاعفی که در 3 ساعت مصاحبه با حسین شریعتمداری در دفتر روزنامه کیهان که در آن کار میکردید آن هم زیر کولر گازی مجبور به ترک ایران از مرز هوایی شدید چند سوال از شما دارم:
1- شما مبارزان داخل ایران را که بنا به عدم امنیت با شناسه های مجازی فعالیت میکنند را داخل آدم حساب میکنید؟ آیا فرقی بین یک مبارز حامی شما و یک مبارز منتقد شما هست که خاک پای حامیان هستید و منتقدان را سیاه دل و برادران گمنام و ... می نامید؟
2- شما که خوشبختانه زندان های معاصر را تجربه نکرده اید . اعتصاب غذایی می دانید چیست؟ آن هم در زندانهای مخوف رژیم ؟ جان مبارزان برای شما چه ارزشی دارد؟ آیا جان مبارزان برای شما مهم تر است یا همانند آن پیر سفر کرده معتقدید با مرگ اعتصاب کنندگان ما قوی تر میشویم؟ به نظرتان اعتصاب غذا یک "بازی خطرناک" هست یا آخرین راه برای رعایت حقوق زندانی؟
3- اکنون که نسرین ستوده برای بار دوم در اعتصاب غذا به سر میبرد آیا میخواهید به این بازی خطرناک ادامه دهد یا شما هم خواستار پایان اعتصاب غذای ایشان هستید؟ اگر دومی را بر میگزینید پس دلیل حمله به سران جنبش به خاطر درخواست پایان اعتصاب غذای زندانیان سیاسی چه بود؟ و اگر راه اول آیا حاضر هستید خودتان یا عزیزانتان این بازی خطرناک را تا آخر انجام دهند؟
4- اعتقاد دارید که جایی که آزاد باشید می توانید کار کنید و برای همین از ایران رفتید . آیا این آزاد بودن حقی برای زیر سوال بردن روزنامه نگاران و مبارزان آزاد اندیشی می شود که حاضر به عافیت طلبی نشدند و با تمام خطرات در داخل کشور بر علیه ظلم مبارزه می کنند ایجاد میکند؟
5- شما که ادعا دارید سیاستمدار نیستید آیا شرکت در انتخابات شورای شهر یک کار سیاسی نیست؟
6- شما که ادعا دارید تا سال 80 پیگیر اعدامهای دهه شصت بودید چطور در انتخابات حکومت شرکت کردید که التزام به ولایت فقیه از شروط اصلیش است؟
7- اگر معتقد به عدم بت سازی و انتقاد هستید پس چرا برای منتقدانتان شرط تعیین میکنید؟ هدف یابی میکنید؟ آیا منتقدان شما سیاه دل هستند یا شما که دنبال برچسب زنی و ایراد اتهام هستید؟
اشتراک در:
پستها (Atom)





















